home      ReikiSeKHeMKarunaSzamballaCzytelniaKursyKontakt
    

reiki

sekhem

karuna

Co to jest Karuna?
Avalokiteśvara
Kuan Yin
sukcesja


szamballa

czytelnia

kursy

kontakt

biografia

ogloszenia

bonusy



Valid HTML 4.01 Transitional

Poprawny CSS!



Ubuntu Linux

nosoftwarepatents



numerologia
enneagram



Bodhisattva Avalokiteśvara

Bodhisattva ten odczuwa nieskończone współczucie, z powodu cierpienia żywych istot. To sprawia, iż jest zawsze gotowy do ratowania ich z niebezpieczeństwa i udzielenia lekcji. Kochany przez buddyjski świat Avalokiteśvara ilustruje nieskończone współczucie oświeconego umysłu.

avalokita - przyglądając się
iśvara - Pan

A1


W Mani Kambum znajdujemy opis tego, iż Avalokiteśvara pojawił się podczas porannej medytacji Amitabha Buddy, jako promień białego światła z jego prawego oka. Dlatego bywa niekiedy określany, jako duchowy syn Amitabhy. Być może też dlatego, niektórzy sugerują, że pierwotnie imię to oznaczało "lśniącego Pana"- "tego, który oświetla świat". Jednak oryginalne znaczenie w sanskrycie i tłumaczenia z centralnych i wschodnich języków azjatyckich wskazuje, że Buddyści rozumieli to imię, w odniesieniu do współczującego spojrzenia Avalokiteśvary. Pewien uczony zasugerował, że powstał On jako personifikacja mądrego i współczujące spojrzenia (avalokana) w przyszłość, którą Sakyamuni Budda rzucił z Nieba Tusita na świat cierpienia, przed wejściem w niego.

Najczęściej jednak imię to jest tłumaczone z sanskrytu jako "Pan, który spogląda w każdym kierunku", albo "Pan wszystkiego, co jest widziane" (co oznacza stworzony świat). Inni sugerują, "obserwatora dźwięków, albo głosów," i uwydatniają współczucie Avalokiteśvary w stosunku do wzywających go, będących w niebezpieczeństwie istot.


A2


W Tybecie, Avalokiteśvara znany jest jako Pyan-ras gzigs ("z litościwym spojrzeniem") lub  Czenrezig ("kochające oczy") a w Mongolii jako Nidu-ber ujeci ("on, który spogląda oczami"). W Chinach jako Kuan-yin ("obserwatorka dźwięków", głosów cierpienia), jako Kuan-shih-yin ("obserwatorka dźwięków świata"), albo jako Kuan-tzu-tsai ("ta, która naprawdę widzi, transcendentalna i wolna w egzystencji tego świata"). W Japonii chińskie imiona są ogłoszone jako Kannon i jako Kanseon. Podobnie w Korei jako Kwanum i Kwanseium. Między innymi imionami Avalokiteśvary znane są też Padmapani ("niosąca lotos") i Lokeśvara ("Pan świata"), imię niezmiennie używane w Indochinach i Tajlandii. W Śri Lance znany jest jako Natha-deva.

Avalokiteśvara w indyjskim buddyzmie początkowo ukazuje się w wielu postaciach. Naucza i ratuje tych, którzy go wzywają, czy myślą o Nim znajdując się w niebezpieczeństwie. Później ukazuje się jako jeden z dwóch głównych towarzyszy Amitabha Buddy, którego jest aktywnie zamanifestowanym współczuciem. Ostatecznie jest Buddą - Światem, Krainą Czystości. Głosi Dharmę, niszczy fałszywe intencje i namiętności, uwalnia istoty od cierpienia i przynosi im radość bezwarunkowego bezpieczeństwa. Inne sutry przedstawiają jego podróże do świata zmarłych, gdzie pojawia się aby ratować tych, które już tam są. W późniejszych tekstach jest On pokazany jako "imperator królów magii", posiadający najwyższą z mocy, którą zawiera też sześciosylabowa mantra OM MANI PADME HUM, czy jak w tybetańskiej wersji OM MANI PEME HUNG. Zapobiega ona odrodzeniom w samsarycznych światach, szczególnie w niższych sferach istnienia.


a5


W siódmym wieku Avalokiteśvara został wprowadzony do Tybetu, gdzie szybko stał się najpopularniejszym z Buddów. Lokalna legenda mówi o jego pojawieniu się.

"Król Zangpo przez długi czas pragnął mieć syna. W tej intencji ofiarowywał wiele kwiatów lotosu, które jego służący zbierali na pobliskim jeziorze. Pewnego dnia na samym środku jeziora jeden z nich zobaczył kwiat olbrzymich rozmiarów. W jego wnętrzu siedział szesnastoletni chłopiec o promiennym ciele i wszystkich oznakach Buddy. Chłopiec od pierwszej chwil zasmucony był cierpieniem wszystkich istot. Amitabha Budda powiedział, że chłopiec jest manifestacją jego serca i nosi imię Avalokiteśvara oraz że przybył tutaj, by wyzwolić wszystkie istoty.
"Avalokiteśvara miał nieskończenie wielkie współczucie dla wszystkich istot w sześciu sferach egzystencji. Widział ich kłopoty, błędy i całe cierpienie, a także to, że ich pożądanie jest tak niepohamowane jak wodospad, nienawiść zionie jak ogień, a zazdrość zmienia się tak szybko, jak wiatr. Dostrzegał też, że są oni opanowani iluzją "ego", która wiąże ich z samsarą. Gdy w tak przejrzysty sposób, rozpoznał to cierpienie, zapłakał i poprosił wszystkich Buddów, by pomogli istotom znaleźć drogę wyzwolenia. Buddowie odpowiedzieli, że w tym celu musiałby on rozwinąć najgłębszą miłość i współczucie, nie ustawać w wysiłku i nigdy nie ulec zmęczeniu. Budda Amitabha udzielił mu nauk i inicjacji. Avalokiteśvara złożył wtedy szczególne przyrzeczenie: "Tak długo, jak w dziesięciu kierunkach nieskończonej przestrzeni będą istniały światy narodzin i śmierci, będę zawsze działał dla dobra wszystkich istot, aby uwolnić je z samsary. Sam nie urzeczywistnię stanu buddy, dopóki ostatnia istota nie zostawi za sobą samsary i nie osiągnie oświecenia. Do tego momentu dla dobra ich wszystkich pozostanę tu. Jeśli jednak zachowa się w niej przywiązanie do ego, niech moje ciało rozpadnie się na 1000 kawałków".

Po pewnym czasie jednak sytuacja zamiast się poprawić wydawała się jeszcze gorsza. By zmniejszyć cierpienie, wypromieniował światło w stronę wszystkich sześciu sfer egzystencji, ale istoty były w dalszym ciągu tak pomieszane, że jego praca wydała się mu bezsensowna. Poczuł się zawiedziony i pomyślał: "Przestrzeń wydaje się być rzeczywiście bez końca tak samo, jak liczba istot. Już mnóstwo z nich wyzwoliłem, a jest ich jeszcze nieskończenie wiele. To przecież nie ma sensu, powinienem się lepiej postarać o własne wyzwolenie." Ponieważ w ten sposób złamał swe przyrzeczenie, jego głowa rozpękła się na tysiąc kawałków. Całkowicie zrozpaczony poprosił o pomoc Buddę Amitabhę i wszystkich innych Buddów. Wtedy Budda Nieograniczonego Światła pozbierał wszystkie odłamki, dając Avalokiteśvarze nową formę, tym razem o tysiącu ramionach i dziewięciu pełnych miłości głowach. Jako dziesiątą, dał mu czarną głowę sześcioramiennego strażnika Mahakali. Aby to wszystko utrzymać, na szczycie posadził swoja własną głowę. Taka pełna mocy forma z tysiącem rąk i jedenastoma głowami nie powinna już w swojej troskliwej aktywności więcej wpaść w kłopoty. Tysiąc ramion jest także aluzją do tysiąca Buddów, którzy będą się pojawiać na naszym świecie, dopóki będzie tu istniało inteligentne życie."


Avalokitesvara


W pewnej liczbie indyjskich sutr, postać Avalokiteśvary jest zgodna z wyobrażeniem popularnym w Chinach i Japonii od bardzo wczesnych czasów. W Prajnaparamita Hrdaya ("Sutra Serca") Sutra (Hsin Ching), bardzo popularnym tekście w Chinach i Japonii, Avalokiteśvara, mówca, wchodzi w głębokie Samadhi i opisuje najwyższą mądrość o relacji ponadnaturalnych i elementarnych królestw. W Surangama Sutrze, Avalokiteśvara opisuje proces, przez który on wszedł w samadhi. Dwudziesty piąty rozdział Sutry Lotosu, być może pierwotnie niezależny tekst, został włączony jako Avalokiteśvara Sutra (Kuan-yin Ching). Sutra mówi, że jeśli ktoś myśli o Avalokiteśvarze ogień zaprzestanie płonąć, miecze rozpadną się na kawałki, wrogom zmięknie serce, więzi zostaną rozluźnione, uroki wrócą skąd przyszły, bestie pierzchną a węże zgubią swoja truciznę. Chińscy i Japońscy komentatorzy rozpatrywali znaczenie tego tekstu na dwóch poziomach. Na jednym poziomie, nieskończonego współczucia Kuan-yin, które jest w stanie uratować istoty od cierpienia i niebezpieczeństw przez obudzenie ich własnego oświeconego umysłu. Na innym, popularniejszym poziomie, opis tekstu cudownej interwencji Avalokiteśvary w imieniu tych, którzy go wzywają. W Chinach, Korei i Japonii, a także w Tybecie, potężna pomoc Avalokiteśvary może zostać przywołana przez wytrwałe recytowanie pewnych mantr. Najpopularniejszą z nich jest (w swojej chińskiej wersji) "ha-mu chiu-k'u chiu-nan ta-tzu ta-pei Kuan-shih-yin p'u-sa", "hołd temu, który ratuje od cierpień i katastrof, wielce współczującemu wielce litościwemu Bodhisattvie Avalokiteśvarze."


hrih


W Indyjskich i Tibetańskich pismach znajdują się opisy form Avalokiteśvary. Celem owych opisów jest umożliwienie medytującemu, połączenie się z bodhisattvą przez pierwsze szczęśliwie wyobrażenie sobie jego formy wraz z jej symbolicznymi znaczeniami. Formy przeznaczone dla medytacji o Avalokiteśvarze są całkiem różne: jeden tekst nepalski opisuje 108 odmiennych manifestacji, jednak jeśli się je zgrupuje, można powiedzieć że 31 albo 32 są wspólne.

W Indiach, Tibecie i Nepalu znany jest Avalokiteśvara - Padmapani (ten który nosi lotos), noszący książęce ozdoby i trzymając kwiat lotosu.


a3


Jako Avalokiteśvara - Simhanada ("ten który ma głos lwa") jest przedstawiony jako siedzący na ryczącym lwie, niosący niekiedy podniesiony miecz i lotos oraz trójząb spleciony z wężem; w tej formie on jest przywoływany, aby wyleczyć choroby.


simhananda


Często jest on pokazywany jako siedzący na tronie lotosu w swobodnej pozycji (lalitasana), widocznie beztrosko odpoczywający. Inna forma pokazuje go w postaci posiadającej od dwóch do dwunastu rąk, zwykle siedzący, trzymający cintramani (spełniający życzenia klejnot) i koło, symbolizujące jego ogromną moc w ratowaniu istot. Dwie inne popularne formy, powstałe w ezoterycznym Buddyzmie, to Ekadaśamukha ("jedenasto-głowy"), zdolny, do spoglądania we wszystkich kierunkach, oraz "tysięczno-ramienny," z okiem w każdej ręce.


A11


Symbolizują one władzę oświeconego umysłu. Zdolność ujrzenia i odpowiedzenia na różne potrzeby wszystkich istot równocześnie, ponieważ, przechodząc ponad rozróżnieniami "Ja" i "Inni", umysł otacza wszystkie rzeczy naraz i ogarnia wszystko i swobodnie bez zakłóceń.
Inne popularne formy Avalokiteśvary to Cundi - Avalokitesvara, "matka siedmiu kotis (dziesięciu milionów) Buddów," oraz Avalokitesvara "końsko-głowy", pokazany z dziką twarzą i głową konia w nakryciu głowy (prawdopodobnie wiązał się z Tibetańskim obrońcą koni, Hayagrivą).


Hayagriva


Wszystkie te reprezentacje Avalokiteśvary stały się popularne w Chinach i Japonii, od VIII w. n. e. .

 

 

   








       
    

   r

Energia życiaJaka to energia?MeridianyCo to jest Reiki?Kanji ReikiUsui SenseiReiki RyohoUsui GainenHawayo TakataReiki po TakacieSeichim i SekhemHistoria SeKHeMLegenda Seichimlinie i sukcesjeCo to jest Karuna?AvalokiteśvaraKuan Yinsukcesja... w legendach... w teozofiirodzaje kursówdaty kursówUstawienia rodzinne Berta HellingeraLeszek Boratynartykułykontaktogłoszeniabonusy


        ostatnia aktualizacja 11.07.2009   Copyright © 2003-2009 Katarzyna Bujnowicz-Boratyn